Er is een paard aan de gang…

Written by Peter de Leeuwerk. Posted in Blogs

Misschien is het belangrijkste van samenwerken met gelijkgezinde adviseurs dat we elkaar kunnen inspireren en met nieuwe inzichten kunnen voeden. Dat gaat heus niet vanzelf, dat moeten we goed plannen en voorbereiden. Want niemand wil de hoon van zijn collega’s voelen bij een mislukt avontuur of een goede relatie op het spel zetten omdat collega’s op het laatste moment één voor één afhaken. Want laten we wel zijn: iets met of voor collega’s organiseren is nog spannender dan met of voor opdrachtgevers.

Zo was al maanden geleden een happening in mijn agenda gezet met als onderwerp ‘iets met paarden’, en nog wel een hele dag ook. Ik wist dat mijn collega Ine de Leeuw (what’s in a name) veel met dieren heeft – zo heeft zij zich bekwaamd in coachen met paarden – maar om mij nu een hele dag tussen die schichtige, onwelriekende hoefgangers op te houden, leek mij in eerste instantie wel heel veel van het goede.

Maar niets is wat het lijkt, zo heb ik ook deze keer weer ervaren. Want er ging een nieuwe wereld voor mij open. Paarden lijken niet op mensen, maar dat komt bij het coachen van mensen juist heel goed uit. Paarden zijn hypersensitief, communiceren volledig non-verbaal en vertonen een volstrekt authentiek gedrag. De signalen die zij afgeven zijn dus gespeend van elke vorm van vertekening, misleiding of overdondering. Des te indrukwekkender waren die signalen dan ook, niet in de laatste plaats in de vorm van een door een van de paarden afgelegde ‘proeve van bekwaamheid’. De trainster vroeg ons, 13 collega’s, ons op leeftijd op te stellen, van oud naar jong, van rechts naar links (helaas stond ik zelf helemaal rechts.) Op zichzelf niet zo heel moeilijk zou je zeggen. Na enige tijd liep het paardje naar een collega, duwde hem uit de rij en positioneerde hem aan de andere kant van de collega die naast hem stond. Bij nadere analyse bleek dat de betreffende collega niet drie maanden jonger, maar drie maanden ouder was dan de collega naast hem. Onze monden vielen open.

De vraag zou natuurlijk kunnen zijn: ‘leuk, maar wat kun je daar dan mee?’. Waartoe paarden in staat zijn is het gevoel dat een mens heeft helpen uitvergroten. Maar dat niet alleen, een paard helpt voorkomen dat we onze echte gevoelens verbergen of wegrationaliseren, zoals we onszelf dat in de loop van ons leven hebben moeten aanleren om voortdurend aan andermans verwachtingen te voldoen. Werken met paarden kan ons ook helpen om niet te blijven hangen in oeverloze verbale verhandelingen en uit al die teksten die zaken te filteren die ons eigen gelijk bewijzen. In moderne termen gesproken: een paard laat zich niet framen.

Bij het dieper inzicht krijgen in leiderschapsvragen ga ik regelmatig te rade bij border collies en schaapskuddes. Een bezoek aan een manege, onder de bezielende leiding van mijn gewaardeerde collega Ine, gaat vanaf vandaag ook onderdeel worden van mijn repertoire als adviseur van directie- en managementteams. Al was het maar omdat het onze eigen kijk op zaken genadeloos kan relativeren.

Het zal wel niet meer zo lang duren vooraleer ik mijn collega’s op een inspirerende bijeenkomst mag trakteren. Het zal niet meevallen om deze bijzondere ervaring te overtreffen. En dat stinken viel trouwens ook best mee.

Peter de Leeuwerk

 

Tags: , , , ,

Trackback from your site.

Comments (2)

  • Wim Hoebert

    |

    Hmmm.
    Het enige wat ik met paarden had was…paardenworst
    van de paardenslager in de Kanaalstraat in Utrecht.
    Misschien moet ik mijn mening bijstellen.

    Reply

  • Jet

    |

    Hi Peter,

    Inspirerende ervaring en boeiend verwoord. Leuk!
    Succes toegewenst voor Ine met deze workshops.
    Hartelijke groeten,
    Jet

    Reply

Leave a comment