Archive for October, 2012

En toen was er weer hoop…..

Written by Peter de Leeuwerk. Posted in Blogs

Misschien wil ik het te graag, maar het VVD/PvdA regeerakkoord geeft hoop. Hoop op een bestendige regering, hoop op echte verandering in economie, samenleving en openbaar bestuur, maar vooral hoop op nieuwe hoop.

Tot zover mijn – nog prille – gevoel. Na de uitzending van Pauw & Witteman waarin Rutte en Samsom samen te gast waren, ben ik mij gaan afvragen of ik ook enige ratio achter dit gevoel zou kunnen ontdekken. Zoals de komende weken in parlement en pers ongetwijfeld breed zal worden uitgemeten, is het niet de kracht van de inhoud van alle plannen. Veel rijp en groen, soms niet of moeilijk uitvoerbaar, en niet zelden gebaseerd op ondeugdelijke beelden van de realiteit. Wat is het dan wel wat mij zo hoopvol stemt? In elk geval ook niet het welvaartsperspectief op korte termijn, want dat is gewoon slecht. Nee, het goede nieuws schuilt in de openheid en eerlijkheid: gewoon zeggen waar het op staat en duidelijk maken dat zonder concessies geen samenwerking mogelijk is. Eindelijk lijkt de burger serieus te worden genomen. Dat leidt niet alleen tot draagvlak in de samenleving, maar hoe eerder de burgers de pijn voelen, hoe eerder zij in staat zijn deze emotioneel te incasseren, de huidige verlamming van zich af te schudden en weer te kunnen denken en werken aan de toekomst. Is het niet hun eigen toekomst, dan in elk geval van kinderen. En dat is wat de nieuwe regering doet: de basis leggen voor nieuwe hoop en dus voor een betere toekomst. In goed Nederlands: op basis van de opvatting ‘never waste a good crisis’ een ‘selffulfilling prophecy’ op gang brengen. Ik kan het niet laten om toch één inhoudelijke opmerking te plaatsen: wat ben ik blij dat we eindelijk toegeven dat we dat niet alleen kunnen, dat de deur naar Europa en de rest van de wereld weer gewoon open gaat. Dat Rutte de formatie opschuift om Turkije te bezoeken, een beter signaal kan hij niet geven.

Misschien klinkt dit alles vreemd uit de mond van een rasechte CDA-er. Het doet me dan ook pijn dat het CDA niet een van de pijlers onder deze nieuwe hoop is. En het voelt nog steeds onredelijk dat niet de VVD maar het CDA het slachtoffer is van de ‘samenwerking’ met de PVV. Maar hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk dat een partij met zo’n historie en fundament niet verder komt dan te blijven herhalen dát zij een eigen verhaal heeft zonder uit te leggen wát dat verhaal dan is. En vervolgens niet verder komt dan uit te leggen dat de ‘C’ te groot is? Waar was die ‘C’ dan toen het cDA besloot om samen te gaan werken met een partij die onfatsoenlijk onfatsoen predikt. Wat een inhoudelijke armoede. Ik zie de vilein lachende gezichten van Rutte en Samsom voor me toen ze besloten de laatste drie CDA-overblijfselen van tafel te vegen: het schrappen van de ecologische hoofdstructuur, het droog houden van de Hedwigepolder en, als doodsteek, het schrappen van ‘Landbouw’ uit de naam van het Ministerie. Loyaal als ik ben, ben ik nog steeds lid van het CDA. De vraag is wel hoe lang nog, want de hoop dat het CDA zich opnieuw zal uitvinden, begint nu echt te vervliegen. Juist nu hoop ons belangrijkste houvast is.

Peter de Leeuwerk

‘ROC: Kies een opleiding met kans op werk’

Written by Roeland Buijsse. Posted in Blogs

Zo luidde de kop van een artikel in Trouw, begin september 2012. Het artikel ging over ROC Albeda in Rotterdam, dat aspirant studenten die zich ingeschreven hadden voor populaire opleidingen met een beperkte kans op een baan nadrukkelijk adviseert om een andere opleiding te doen waar de baanzekerheid veel hoger is. Opleidingen tot medewerker op een kinderdagverblijf zijn bijvoorbeeld enorm populair, maar de arbeidsmarkt is slecht. De opleiding voor Verpleegkundige of gehandicaptenverzorger daarentegen heeft een veel beter perspectief. Hoewel de school de studenten niet kan dwingen om voor een bepaalde opleiding te kiezen, werkte het nadrukkelijk en persoonlijk adviseren heel goed. 600 aspirant studenten kozen voor een andere opleiding.

Een bijzonder en creatief initiatief van het ROC en heel hard nodig om voldoende talent op te leiden voor die opleidingen waar vraag naar is. De enige bedenking die ik heb, is de volgende: de studenten die het betreft, zijn over drie tot vier jaar klaar met hun opleiding. De arbeidsmarkt kan er dan weer heel anders uitzien. Overheidsbeleid of trends die we nu niet kunnen voorzien, hebben invloed. Ook tot mijn verrassing, gaan sommige ontwikkelingen razendsnel. Digitalisering en dan met name de procesautomatisering heeft binnen bedrijven en overheden een enorme vlucht genomen waardoor bestaande beroepen, bijvoorbeeld in de administratieve sector, compleet zijn veranderd en er andere en vooral hoogwaardiger vaardigheden benodigd zijn. ROC’s moeten ook hierop anticiperen in hun bestaande opleidingen, naast het bovenstaande idee om te schuiven met studenten tussen de opleidingen.

Ik heb geen glazen bol, maar misschien leidt het MBO over een aantal jaar niet meer op voor de arbeidsmarkt maar vooral voor het HBO. Het zou mij niets verbazen.

Roeland Buijsse