Archive for February, 2017

Werktijd…

Written by Erwin van Rooijen. Posted in Blogs

Minister Asscher vindt dat de overheid een beetje moet letten op het wel en wee van werknemers. Dat vind ik ook. Minister Asscher vindt als sociaal democraat ook dat de overheid best ver mag gaan in het maken van wet- en regelgeving om werknemers te beschermen tegen de grillen van het kapitalisme. Ben ik ook wel met hem eens. Laten we de ‘Verelendung’ en de marxistische wereldrevolutie van het proletariaat voor zijn. De tijden zijn al grillig genoeg anno 2017.

Waar het gaat om zijn visie op het reguleren van vraag en aanbod (van een toenemend aantal buitenlandse werknemers) op de arbeidsmarkt en de daarbij passende lonen begin ik een beetje te twijfelen. Oprecht en goed bedoeld, daar twijfel ik niet aan, maar een beetje protectionisme sluipt er natuurlijk toch wel in. Moet je als kwetsbare partij mee uitkijken zo vlak voor de verkiezingen.

Wanneer hij ervoor pleit dat de overheid richtlijnen moet gaan uitvaardigen om het werk-gerelateerde e-mailgedrag buiten de ‘reguliere werktijden’ aan banden te leggen, vind ik dat hij volkomen doorschiet in ouderwetse betutteling.

Natuurlijk heb ik als zelfstandig ondernemer makkelijk praten. Ik heb geen ‘nine to five baan’ en bij mij lopen ‘werk- en privétijd’ vaak dwars door elkaar heen. Dat wil ik ook. Zo sta ik in het leven. De invulling van hoe ik mijn werk invul ís mijn manier van leven. Ik houd mij bezig met maatschappelijke vraagstukken en die houden zich nu eenmaal niet aan de prikklok. Mijn opdrachtgevers ook niet. Bovendien verkoop ik als adviseur – zoals een directeur van mij (toen ik nog wel ergens op de loonlijst stond) het ooit zo treffend formuleerde – vooral ‘nachtrust’. Mijn opdrachtgever kan rustig gaan slapen. Ik werk door totdat het goed is. Part of the job. En mijn eigen nachtrust, ook daar zorg ik zelf wel voor. Uiteraard begrijp ik heel goed en respecteer ik het ook dat velen wél hechten aan de grens tussen privé en werk. Daar heeft een ieder ook recht op. Ik begrijp ook heel goed dat dat afhankelijk is van het type werk dat je doet.

Maar als wij (‘de samenleving’, ‘de politiek’, ‘de belangenorganisaties’, ‘de media’, ‘het onderwijs’) – wat mij betreft terecht – voortdurend een beroep doen op onze eigen verantwoordelijkheid, de noodzaak tot flexibiliteit benadrukken, ‘employability’ hoog in het vaandel willen houden, de vanzelfsprekendheid van het ‘levenslange dienstverband’ zien verdwijnen, de mondigheid en waardigheid van álle werknemers als uitgangspunt nemen, dan is het natuurlijk idioot om van overheidswege werkgevers te verplichten het e-mailgedrag buiten ’werktijd’ te reguleren en werknemers het ‘recht’ op e-mailloze uren te geven, in de illusie dat dit ‘stress reducerend’ zal werken.

Zoals gezegd vind ik dat betuttelend, ouderwets en dus in tegenspraak met genoemde trends. Door als overheid op deze wijze werknemers ‘tegen zichzelf in bescherming te nemen’, onderschat je hun mondigheid en weerbaarheid. Dit is – om Marx dan toch nog één keer te citeren – een subtiele vorm van ‘repressieve tolerantie’. Laat werknemers zelf bepalen of ze wel of niet reageren op e-mails die na 17.00 uur ontvangen worden. Daar zijn ze echt groot genoeg voor. Bovendien: wie weet welke kansen je laat liggen als je bepaalde berichten ‘te laat’ leest?

Mocht u willen reageren op deze blog. Mail mij wanneer u wilt (evanrooijen@tienorganisatieadvies.nl). Binnen 24 uur heeft u antwoord. Beloofd.

Erwin van Rooijen