Archive for June, 2018

Thuis…

Written by Peter de Leeuwerk. Posted in Blogs

‘De kunst van het leven is thuis te zijn alsof je op reis bent’ las ik ooit ergens. Als iedereen zich deze leefregel eigen zou maken, zou de opwarming van de aarde, de ‘verloedering’ van prachtige oude binnensteden en mooie natuurgebieden in elk geval een halt worden toegeroepen. Maar de praktijk is anders: hele volksstammen maken zich weer op om hun hele hebben en houden voor een aantal weken te verplaatsen, zwarte zaterdagen, jengelende kinderen, overvolle campings en lange rijen bij incheckbalies ten spijt. En ik natuurlijk ook, hoewel ik mijzelf natuurlijk wijs maak dat wij de drukte vermijden en bijna geen foodprint achterlaten. Onzin natuurlijk. Terwijl iedereen weet dat het mooiste van op reis gaan het thuiskomen is. Daarom is die overbekende reclame van Douwe Egberts zo treffend: weer terug in de vertrouwde omgeving. Want wees eerlijk: op het moment dat je dit leest begint toch onmiddellijk dat vertrouwde deuntje in je hoofd te spelen.

Ik ben op dit spoor terechtgekomen door de aandacht die de Duitse filosoof Daniel Schreiber ten deel is gevallen door de verschijning van zijn boek ‘Thuis – de zoektocht naar de plek waar we willen leven’. Schreiber stelt dat we leven in een tijd van collectieve ontworteling. Politiek wordt dat gevoel echter op een verschrikkelijke wijze uitgebuit door rechtspopulisten. Hij stelt daar het volgende tegenover: het antwoord op de vraag hoe je je leven zo kan inrichten dat het als thuis aanvoelt, dus hoe je antwoord geeft op deze collectieve ontworteling, is de individuele ‘verworteling’. Je moet zelf een leven bouwen, zo stelt hij, en je niet laten misbruiken door een sentimenteel verlangen naar een thuis door honger naar macht.

Ook vanuit een ander perspectief is het niet toevallig dat het onderwerp ‘thuis’ momenteel in de belangstelling staat. Ons land kent inmiddels een immens leger aan zzp-ers, veelal professionals die vanuit huis opereren. De rationalisaties van hun ‘vrije keuze’ zijn legio: lekker thuis werken (want wie wil dat nu niet), vrijheid genieten, files vermijden, werken als het je uitkomt, en ga zo maar door. En technisch gesproken kan het ook makkelijk: met een laptop, een smartphone en een internetverbinding is bijna alles mogelijk, en alle apps en computerprogramma’s doen de rest. Maar volgens mij is dat maar een deel van het verhaal; ik geloof namelijk dat juist thuis werken heel eenzaam kan zijn. Want met wie kun je je successen dan vieren, je teleurstellingen en frustraties delen, je professioneel laven, je op je kwetsbaarst tonen, wie durf je zonder buikpijn op je relaties af te sturen, met wie kun je samen eten en lachen, wie maakt er een goeie bak koffie voor je als je druk zit te typen, waar ontmoet je de mensen die oprecht in jou geïnteresseerd zijn en niet alleen in je product en die je accepteren zoals je echt bent en niet zoals anderen willen dat je bent?

Het is bijna 9 jaar geleden dat wij met Tien begonnen. Op een enkeling na zijn we er allemaal nog. Sterker nog: er hebben zich in de loop der tijd anderen bij ons aangesloten. En de uitnodiging daartoe staat permanent open. We hebben een huiselijk en representatief kantoor en worden dagelijks uit de wind gehouden door de beste kantoorondersteuners die we ons maar kunnen wensen. Onze advies- en interim-managementpraktijken verschillen nogal. Om met Daniël Schreiber te spreken: toch zijn we allemaal individueel verworteld in Tien. Vrijheid in gebondenheid en gebondenheid in vrijheid. Je zou het elke autonome professional gunnen. Want laten we eerlijk zijn: gewoon ergens bij horen, ergens een thuis kunnen vinden, is toch een primaire menselijke behoefte. En juist in tijden waarin dat minder vanzelfsprekend lijkt, worden we ons hiervan meer dan ooit bewust. Denk hier maar eens goed over na de komende zomer, wachtend bij een incheckbalie of een tolpoortje. Goede zomer gewenst.

Peter de Leeuwerk